Μπέρτολτ Μπρέχτ: Γιατί να λέμε βίαια τα νερά ενός ποταμού και όχι τις όχθες που τα περιορίζουν;

Loading...
Advertisements
Loading...

Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ γεννήθηκε 10 Φεβρουαρίου 1898 , ήταν γερμανός δραματουργός, σκηνοθέτης και ποιητής του 20ού αιώνα. 
Θεωρείται ο πατέρας του «επικού θεάτρου» (Episches Theater) στη Γερμανία.

Η ανιδιοτέλεια

Σπούδασε ιατρική στο πανεπιστήμιο του Μονάχου και επιστρατεύτηκε ως νοσοκόμος το 1917 και υπηρέτησε στον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο. Τότε άρχισε να γράφει ποιήματα και θεατρικά.

Η ανάγκη του για ανάδειξη του ανθρώπινου στοιχείου , της δικαιοσύνης και της αξιοπρέπειας σε μία ταραγμένη εποχή για τη Γερμανία , τον έκανε να φοιτήσει στην Μαρξιστική Εργατική Σχολή.

Φόβος των Εθνικοσοσιαλιστών

Από το 1923 αποτελούσε απειλή για το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα της Γερμανίας που τον είχε κατατάξει πέμπτο στην λίστα με τις πιο επικίνδυνες προσωπικότητες. Τη δεκαετία του ‘30 όλα τα έργα του απαγορεύτηκαν στην Γερμανία. Το 1933, με την άνοδο του ναζισμού, ο Μπρέχτ αυτοεξορίστηκε στο νησί Φιν στη Δανία μέχρι και το 1948.

Πρώτα η διαλεκτική

Επηρεασμένος από τη διαλεκτική του Πλάτωνα, ο Μπρέχτ μέσα από τα θεατρικά και ποιητικά του έργα ήθελε το κοινό του να διδαχθεί και να ενθαρρυνθεί να σκεφτεί και να προβληματιστεί μόνο του. Ήθελε το θέατρο να αποτελεί χώρο συζήτησης και όχι ένα τόπο ψευδαισθήσεων. Τα έργα του πάντα με αντιεξουσιαστικούς και πάντα επίκαιρους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες κατάφεραν να διδάξουν και όχι να χειραγωγήσουν το κοινό.

Μη φοβάστε τόσο πολύ τον θάνατο, όσο μια ανεπαρκή ζωή Μ.Μπρέχτ

Μετά το τέλος του πολέμου εγκαταστάθηκε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας και το 1950 εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας Τεχνών και τιμήθηκε το 1954 και με το βραβείο Λένιν για την Ειρήνη. Το 1956 στις 14 Αυγούστου πέθανε από έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Από τα πιο γνωστά του ποιήματα «Ερωτήσεις ενός εργάτη που διαβάζει»

«Ποιος έχτισε τη Θήβα την εφτάπυλη;
Στα βιβλία δεν βρίσκεις παρά των
βασιλιάδων τα ονόματα.

Οι βασιλιάδες κουβάλησαν τ’
αγκωνάρια;

Και τη χιλιοκαταστραμμένη Βαβυλώνα,
ποιος την ξανάχτισε τόσες φορές; Σε τι χαμόσπιτα
της Λίμας της χρυσόλαμπρης ζούσαν οι οικοδόμοι;

Τη νύχτα που το Σινικό τείχος
αποτέλειωσαν

που
πήγανε οι χτίστες;
 Η μεγάλη Ρώμη
είναι γεμάτη αψίδες θριάμβου. Ποιος τις έστησε; Πάνω σε ποιους
θριαμβεύσανε οι Καίσαρες; Το Βυζάντιο το χιλιοτραγουδισμένο
μόνο παλάτια είχε για τους κατοίκους του;

Loading...

Ακόμη και στη μυθική Ατλαντίδα,
τη νύχτα που την ρούφηξε η θάλασσα,
τ’ αφεντικά βουλιάζοντας, με ουρλιαχτά τους σκλάβους τους καλούσαν.

Ο νεαρός Αλέξανδρος υπόταξε τις
Ινδίες.

Μοναχός του;
Ο Καίσαρας νίκησε τους Γαλάτες.
Δεν είχε ούτε ένα μάγειρα μαζί του;
Ο Φίλιππος της Ισπανίας έκλαψε όταν
η Αρμάδα του

βυθίστηκε. Δεν έκλαψε, τάχα, άλλος
κανένας;

Ο Μέγας Φρειδερίκος κέρδισε τον Εφτάχρονο τον Πόλεμο.
Ποιος άλλος τόνε κέρδισε;

Κάθε σελίδα και μια νίκη.
Ποιος μαγείρεψε τα νικητήρια
συμπόσια;

Κάθε δέκα χρόνια κι ένας μεγάλος άνδρας.
Ποιος πλήρωσε τα έξοδα;

Πόσες και πόσες ιστορίες.
Πόσες και πόσες απορίες».

Loading...

Σχολιάστε