Τα βιβλία πρέπει να “πετάνε”

Loading...
Advertisements
Loading...
Advertisements
Loading...

Κλειστήκαμε σπίτια μας μετά από όλη την κατάσταση του κορονοϊού που μας “κατάπιε” την άνοιξη. Βλέπουμε ανθρώπους με το σταγονόμετρο, ανοιχτό το λάπτοπ , η τηλεόραση με ειδήσεις να μας τρελαίνουν με καταιγισμό πληροφοριών αληθινών ή μη. Το κινητό έχει γίνει φίλος, σύντροφος, γονιός, πληροφοριοδότης και έχουμε μείνει αμέτοχοι στον ουρανό που έχει πέσει στο κεφάλι μας.

Το μυαλό πρέπει να δουλεύει

Τώρα λοιπόν πιάνω το εαυτό μου να φτιάχνει τραγούδια με τα τιτιβίσματα που ακούω από το παράθυρο. Μιλάω στον καθρέφτη μου, κάνω διαλόγους στο μυαλό μου για όταν βγω από το σπίτι. Μαγειρεύω φαγητά που δεν ήξερα καν πως υπάρχουν, αφού πια έχω χρόνο να διαβάζω συνταγές από όλο τον κόσμο. Βλέπω ταινίες και σειρές σαν να μην υπάρχει αύριο και επίσης “φτιάχνω” δέρμα με άπειρες ώρες ύπνου και βλέπω όνειρα πολλά με θέματα από την κόλαση του Δάντη – μέχρι το δάσος στο χωριό μου.

Το καλύτερο μου όμως είναι πως άλλαξα τη διαρρύθμιση ενός δωματίου στο σπίτι για βιβλιοθεραπεία, να είναι όπως ήθελα πάντα και δεν το είχα κάνει, γιατί ευτυχώς με “έτρεχε” η καθημερινότητα μου, οι αγαπημένοι μου που τώρα μου λείπουν. Έτσι έφτιαξα το δωμάτιο φωτεινό, λίγο ανοιξιάτικο, με μεγάλα μαξιλάρια και έβαλα τα βιβλία μου παντού για να τα αλλάζω στα χέρια μου και να μη βαριέμαι.

Να μοιράζεσαι τα βιβλία σου

Βρήκα βιβλία που είχα ξεχάσει και βιβλία που αγόρασα πρόσφατα. Έκατσα και τα ξεφύλλισα για να τα χωρίσω, αλλού η ιστορία, αλλού τα διηγήματα, αλλού τα ποιήματα και πάει λέγοντας. Με μεγάλη μου χαρά τα περισσότερα είδα πως ήταν από δεύτερο χέρι, από ανθρώπους που είχαν την ανάγκη να μοιραστούν αυτό που διάβασαν, να μοιραστούν τη γνώση που πήραν, τις εικόνες που τους έφτιαξαν, τα νοητά ταξίδια που έκαναν.

Loading...

Με τι καρδιά;

Είχα διαβάσει κάπου παλιά..μάλλον σε αφίσα στο δρόμο, πως τα βιβλία πρέπει να πετάνε, να αλλάζουν χέρια να μοιράζονται. Μου είχε αρέσει σαν ιδέα, αλλά είχα προβληματιστεί πολύ. Τι;! Έπρεπε να μοιραστώ τα βιβλία μου; να τα δώσω με τις τσαλακωμένες-όμορφες σελίδες τους; να τα πάρει κάποιος άλλος που δε θα ξέρω κιόλας; Ένιωσα πως κάποιος θα κλέψει τις μνήμες που έχω από αυτά, σχεδόν ζήλεψα που κάποιος άλλος θα τα κρατήσει στα χέρια του.

Μετά όμως από τα πόσα βιβλία άλλων ανθρώπων έχω εγώ στη βιβλιοθήκη μου αποφάσισα να μοιραστώ και τα δικά μου, κι ας έχουν πάνω σημειώσεις μου που έχω κάνει με προσοχή μη μουτζουρώσουν και ας τα έχω πάρει μαζί σε διακοπές κι ας μου θυμίζουν ανθρώπους και καταστάσεις. Επέλεξα λοιπόν, να αποχωριστώ κάποια και κάθε βιβλίο που τελειώνω το αφήνω στην είσοδο του σπιτιού, με ένα σημείωμα: “Το έχω διαβάσει, μπορείς να το πάρεις!!”.

Διάβαζε για να ζήσεις. Φλωμπέρ Γκ.

Έτσι, τώρα “πετάνε” και τα δικά μου βιβλία! Και καταφέρνουν να βάζουν συναισθήματα στην ψυχή μας και ιδέες στο μυαλό μας που δεν ξεχνιούνται εύκολα, γιατί τα βιβλία σε αφήνουν να αποτυπώσεις μόνος σου εικόνες όπως τις θες και διαφορετικές από όλους κι αυτό γιατί αφήνουν τη φαντασία σου να πετάξει!

Loading...

One Reply to “Τα βιβλία πρέπει να “πετάνε””

Σχολιάστε